تبليغاتX
سوز عشق
ای   یار   ،  دلم  به   دام  تو   افتادست

عشق تو  همی درون خود جا  دادست

از   شدت    اشتیاق    همچون    رعدی

غوغای   وصال  روی   تو  سر   دادست

هر  روز  به  یاد   تو  همی مست  شوم

یاد  تو  می  و باده  به  دستم   دادست

شبها     به    امید    دیدنت   می خوابم

دیریست که وصل من و  تو در خوابست

عمریست  به   درگهت  دعا   می خوانم

زیرا   که    همین   دعا   نجاتم   دادست

وقتی   شود   آن   روز  که   بینم   رویت

دانم   که   زمانه  دست  یاری   دادست

تا   کی    به   تمنای    وصالت   ای    یار

بنگر   که   جهان  سراسرش   بیدادست

ای     "ناصر   دین   ما  "   بیا    یا مهدی

عالم   همه  منتظر  به  عدل  و  دادست

                                                    ن.م

 سوال: به راستی ما چقدر متظر او هستیم؟چقدر از وقت خود را در روز به این امر اختصاص می دهیم؟ اصلا در طی یک شبانه روز چقدر به ایشان فکر می کنیم؟افسوس....                                                                  

+ نوشته شده توسط ناصر .م در شنبه بیست و ششم مرداد 1387 و ساعت 17:45 |

عید رسالت آخرین رسول خدا مبارکباد

 

تا  که  بینم   رخ  زیبای تو  را شاد شوم

سوی تو آیم  و   از عشق تو بیمار  شوم

روم    از    میکده   عشق  شرابی   آرم

تا که نوشی و به عشق  تو  گرفتار شوم

همگان   اشک  بریزند  و   همی راز کنند

من به یک جرعه می با تو همی  یار شوم

جای  من  میکده  و سکه من جام شراب

من  به  این سکه  توانم  که خریدار شوم

تو  نسیمی  که  نوازشگر محرومان است

چون  نوازش  کنی  از غصه  من آزاد شوم

تو بسان گل سرخی،گل اطلس، گل یاس

چون که بوی تو رسد مست و گرفتارشوم

همه گویند که  "ناصر"  ز که می گویی باز

گویم  از  منجی  عالم  که  فدایش بشوم

ناصر.م

 

+ نوشته شده توسط ناصر .م در سه شنبه هشتم مرداد 1387 و ساعت 21:43 |
دیده ام   امشب   تمنا  می کند   روی   تو  را

دل  درون  باغ  ، می جوید  همی  کوی  تو  را

ترسم  آخر ،   دیده  نابینا  شود  از  عشق  تو

یک  دمی  آخر  نبیند   آن  سر  و   موی  تو را

یا  که  میرم  عاقبت ، از  درد  هجران  و  فراق

دل  بسوزد  ،  چون  نیابد  مامن  و   روی تو را

ای     تمام    آرزوهایم   ،   بیا    یابن الحسن

تا  به  پایت  افتم   و  بوسم  همی  روی تو را

بین که از عشق تو من دیوانه  و  مجنون شدم

لحظه ای  لطفی کن  و دریاب  این    دیوانه  را

ای گل نرگس  ، دلم  را  شاد کن   با یک  نظر

کن عنایت  تا که من  هم حس کنم بوی  تو را

ساقیا ، یک  جرعه ای  از  آن  می   نابم  بده

کن  مرا  مست  و توانا  کن  تو  این بیچاره  را

آرزو     دارم    خدایا    "ناصر"   مهدی    شوم

عاشقم  گردان  که  روزی بینم این افسانه  را

ناصر.م

+ نوشته شده توسط ناصر .م در شنبه بیست و نهم تیر 1387 و ساعت 21:12 |
علی   دریا ، ولایت  موج  دریاست

علی  معنا ، ولایت عمق معناست

علی       خورشید    زیبای   ولایت

درون      آسمان   و   آسمانهاست

علی      مبنای    ایمان   و   محبت

ولی     تنهاترین   سردار   تنهاست

علی   ساقی ،   ولایت   ساغر  او

درون ساغرش  عشقی هویداست

علی   معنای    احسان   و  کرامت

به   روز    رنجش   دلهای   تنهاست

علی   شکر    و   ولایت   شاکر   او

علی  مشکور  درگاه  و سراهاست

علی    نور    و    ولایت    منبع   نور

علی    زیباترین    نام     جهانهاست

علی   نصر    و   ولایت   "ناصر"   او

علی  منصور رب   بی   نشانهاست

ناصر.م

+ نوشته شده توسط ناصر .م در سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387 و ساعت 16:49 |
عمريست   گنهکارم  و  مشغول   گناهم

                                                  ساقی و می و باده شده پشت و  پناهم

هر  روز  کنم  توبه   و  ره  کج   کنم    اما

                                                  هر  ره   که  روم  میکده  آید   سر   راهم

رفتم  به  بر شیخ  و  مدد  خواستم از  او

                                                  او سوخت دل و سینه اش از سوز نگاهم

گفتم  که  نشانم  بده راهی که  در آن ره

                                                  ساقی  و  می  و  باده  نباشد  سر  راهم

گفتا  که  بدین  گونه  نیابی    تو     نجاتی

                                                 زیرا  که  می  و  میکده  باشد  به  دنا  هم

در راه درست است که باشد می و ساقی

                                                باشد  بر  این   میکده ها ، صومعه ها   هم

امروز   می   و   باده   شده   "ناصرم"   اما

                                               آن  می که  همین صومعه ها  کرده فراهم

                                                                                                        ن.م

                                     

+ نوشته شده توسط ناصر .م در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387 و ساعت 0:10 |
            
+ نوشته شده توسط ناصر .م در سه شنبه چهارم تیر 1387 و ساعت 6:43 |

ای  یار مرا  خراب  و ویران  کردی

دیوانه  و  مجنون  و  پریشان  کردی

جام  می  و  باده  را  به  دستم  دادی

از  عشق  دل  مرا  تو مهمان  کردی

با  ناز و کرشمه های  ویران  سازت

دل را  تو زغیر خود  گریزان کردی

دردیست  درون    سینه   غم  زده ام

دیریست که رخ ز من تو پنهان کردی

"ناصر" همه شب ناله  کند از هجرت

بنگر که  مرا چه مست و نالان کردی

ن.م

+ نوشته شده توسط ناصر .م در پنجشنبه سی ام خرداد 1387 و ساعت 4:36 |

انتظار،

تا حالا به این واژه با دقت فکر کردید؟

بعضی وقتها لذت بخشه و گاهی ....

کلمه یا جمله ای که با شنیدن واژه انتظار به ذهنتون خطور می کنه چیه؟

 

روشنی   را  غبار  می دانند

عشق   را  مستعار  می دانند

فصل  پاییزی   دل  خود  را

به   خیالی    بهار   می دانند

آب را از سراب   می نوشند

برکه را چشمه سار می دانند

غم   محدوده   دل   خود   را

غم   و   اندوه   یار  می دانند

چشم  درچشم خاک ماندن  را

معنی     انتظار     می دانند

 

+ نوشته شده توسط ناصر .م در دوشنبه بیستم خرداد 1387 و ساعت 21:30 |

فاطمه فرياد سکوت و مظلوميت علی

 

يار پنهان  است  و  اين  دل  بيقراری  می کند

 

در   فراقش   اشکها  از ديده  جاری   می کند

 

ماه من  در پشت ابر  است  و  نمی آيد  برون

 

تا     شب    تار    مرا     يکباره    مهتابی   کند

 

ای گل نرگس ببين  يک دم تو  اين  پروانه   را

 

بين  که در هجران  تو همواره  زاری  مي کند

 

ساقيا  جامی  پر  از می  ده  تو  اين پروانه را

 

سالها  با    جام   خالي    ميگساری  مي کند

 

يار  من  امشب غمين است و دل من نيز هم

 

در    عزا    و    ماتم   او    داغداری     مي کند

 

عالم  و  گيتی  مدد  خواهند   ای    مهدی   بيا

 

بين  که " ناصر"  نيز  استدعای  ياری می کند

ناصر.م

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط ناصر .م در دوشنبه سیزدهم خرداد 1387 و ساعت 19:10 |

تا کسی رخ ننماید ز کسی دل نبرد

دلبر ما دل  ما برد و به ما رخ  ننمود

 

 

  ای پری رو  زچه رو  روي نشانم   ندهي           مويي  از طره گيسوي  نشانم   ندهي
  دلم از هجر رخت سوخت خدا را زچه رو         جلوه اي زان رخ  دلجوي نشانم ندهي
  شد  كمان  قامت  من همچو  خم   ابرويت          خمي از طاق دو ابروي  نشانم  ندهي
   تشنه جرعه اي از جام وصالم  اي  دوست          قطره اي  زان مي مينوي نشانم ندهي 
   مانده ام  در ره پرپيچ  و خم كوي  وصال           يك  نشان از سر آن كوي نشانم ندهي 
  راه  بسيار بود سوي  تو اي دوست  ولي           زچه يك سوي بآن سوي  نشانم  ندهي

 

 

+ نوشته شده توسط ناصر .م در دوشنبه ششم خرداد 1387 و ساعت 23:33 |

explorer blog